آثار عدم اجرای تکالیف حضانت (ضمانت اجرای حضانت)

0
1074

در صورتی که ابوین طفل، از انجام تکالیف خود، خودداری کنند قانون چه ضمانت اجرایی پیش بینی کرده؟
دو نوع ضمانت اجرا برای حضانت در قوانین ایران پیش بینی شده است:

ضمانت اجرای حقوقی
در قانون مدنی ضمانت اجرای کافی برای حضانت پیش بینی نشده است.
البته ماده ۱۱۷۲ این قانون در زمینه ی حضانت چنین مقرر داشته: هیچ یک از ابوین حق ندارند در مدتی که حضانت طفل به عهده آن هاست از نگهداری او امتناع کنند. در صورت امتناع یکی از ابوین، حاکم باید به تقاضای دیگری یا به تقاضای قیم یا یکی از اقربا و یا به تقاضای مدعی العموم، نگهداری طفل را به هر یک از ابوین که حضانت به عهده اوست الزام کند و در صورتی که الزام ممکن یا مؤثر نباشد، حضانت را به خرج پدر و هرگاه پدر فوت شده باشد، به خرج مادر تأمین کند.
برابر این ماده دادگاه فقط می تواند پدر یا مادری را که قانونا حضانت به عهده اوست به انجام وظیفه الزام کند. لیکن اگر آن شخص بر خلاف حکم دادگاه همچنان از حضانت خودداری کند، دادگاه طبق قانون مدنی جز واگذار کردن نگهداری طفل به دیگری با هزینه پدر و در صورت فوت پدر یا عدم تمکن مالی او به خرج مادر، نمی تواند ضمانت اجرای دیگری مقرر کند.

ضمانت اجرای کیفری
برابر ماده ۵۴ قانون حمایت خانواده مصوب ۱۳۹۱، هرگاه مسئول حضانت از انجام تکالیف مقرر خودداری کند یا مانع ملاقات طفل با اشخاص ذی حق شود، برای بار اول به پرداخت جزای نقدی درجه هشت و در صورت تکرار به حداکثر مجازات مذکور محکوم می شود.

مجازات درجه ۸ بر اساس ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی:
– حبس تا سه ماه
– جزای نقدی تا ده میلیون (۱۰٫۰۰۰٫۰۰۰) ریال
– شلاق تا ده ضربه